Monday, November 22, 2010

بلند ترین شعر جهان رو من نگفتم

اشارت می کند هردم
به انگشت عصا، پیری

که مرگ اینجاست
یا اینجا ست
یا اینجا ست
یا اینجا
.
.
.

6 comments:

Unknown said...

);

Unknown said...

حالا مال تو نیست مال کی هست؟

Unknown said...

بیدل دهلوی
بهش می گن شعری بگو که هیچوقت تموم نشه
اینو می گه

Unknown said...

فکر نمی کردم دیگه جواب بدید.همیشه دلم می خواست انقدر کله ام کار کنه.به خصوص در لحظه.یعنی نورون ها تو کله ام همه اش در حال فرستادن پالس باشن.ولی این طور نیست متاسفانه...

Unknown said...

اختیار دارین
ببخشین من کم سر می زنم اینجا. دیر می بینم
از کجا می دونید -تو کله تون- اینطور نیست؟

Unknown said...

کی بهتر از خودم می دونه تو کله ام چی میگذره؟مرسی به خاطر جواب و حس خوبی که از وبلاگتون بهم دست میده.ومسلما شما می سازینش.بیشتر بنویسید.خیلی بیشتر.خیلی خیلی خیلی خیلی بیشتر.چون می دونم که می تونید.